İnternet bağımlılığı

Sıcakların gelmesi nedeniyle hiç birimiz dışarı çıkmak istemiyoruz tabikide,öğle vakti dışarı çıkmak zaten imkansız.Aslen Adanalı olmama rağmen şuan Kayseri'de yaşıyorum ve ben bile İç Anadolu'nun göbeğinde olmama rağmen dayanılmaz hal aldı benim için de...
Geceleri serin olduğu için o saatlerde uyanık kalıp sabahları sürekli uyuyorum artık hiç bir arkadaşımla bile görüşemez hale geldim uyumak derken yatağımda uyumuyorum elbette bilgisayarın başından kalkamıyorum yemeği bile mutfakta yemiyorum artık sosyal hayatım diye bir şey kalmadı.Yani sürekli bir yerlere çağırıyorlar bazen gidiyorum ama yaptıklarımdan zevk alamaz hale geldim. Sürekli yeni bir arayıştayım bu boşlukta olduğumun göstergesiymiş ne boşluğu boşlukta olmasam da sıkılıyorum olsamda sıkılıyorum genel bir hoşnutsuzluk edindim huya dönüşmesinden korkuyorum.İnsanların aptal ağızları susmak bilmezken aklımdan geçenleri bir türlü susturamıyorum aha kesin yalan söyledi abartıyo salak o ne bilir tarzı genel bir önyargım oluştu.Yalnız bu konuda kendimde kesinlikle suç aramıyorum insanlar kendileri bu hale getirdiler beni bir konuda "bilmiyorum" veya "yanılıyor olabilirim" demeyen insanla konuşmak istemiyorum.Herkes herşeyi bilmek zorunda değil ki kardeşim belki benim böyle düşünmem bile yanlış ama en azından ben buna inanıyorum yanılıyor olabilirim diyorum.Zaten en ufak bir konuyu din,ülkücülük,şehitler,Atatürk'e bağlayan insanlardan tiksiniyorum ciddi anlamda çevrenizdeki insanlar çoğusu hiç bir şey bilmiyor sadece babası,abisi artık kim varsa büyük olarak onun ağzından konuşuyor.Zaten kimse de kimseyi insan olduğu için sevmiyor en dincisi bile Allah'a inanmayan bir insanı sevmez ve kendileriyle çelişirşer ve bende bu yüzden kimseyle konuşmak istemiyorum onların at gözlüğü takmış kafalarının içinden geçen şeyleri bilmek istemiyorum ben kendi doğrumu bulmak istiyorum sadece çoğusunun yanında kendi fikrimi açıkça söyleyemiyorum bile. Bende interneti kendime bir kaçış olarak gördüm herhalde başından ayrılmıyorum ve bir bağımlı oldum evimizde bir tane masaüstü bilgisayarımız varken gittim yeni notebook aldım telefonumdan zaten internete giriliyor ona rağmen gittiğim bir mekanda sevmediğim bir insan konuşmaya başlasa ya da konuşulan konu hoşuma gitmese telefona sarılırım benim gibi bir çok insan var biliyorum hikayeniz her ne kadar benim ki gibi olmasa da herkesin kendine göre hikayesi vardır.
Son olarak dediğim gibi insanlarla genel bir sorunum var onları sevmiyorum onların aptal gülümsemelerinin ardından söylediklerini hissediyorum ve bu durum beni çok rahatsız ediyor bazen keşke bilmesem diyorum ve bende bu aptal alete ve filmlere bağladım kendimi bu sayede azda olsa rahatlıyorum fakat kesinlikle kronik bir mutsuz oldum her zaman bilgisayar başında olduğum için ne saçımı yapıyorum ne makyaj nede kendime bakıyorum,yeterince umursamazken daha da beter hale geldim bu durum beni bile rahatsız eder hala geldi.Bilmiyorum işte insanları sevmiyorum bu narsist karakterimden mi kaynaklanıyor bilmiyorum ama sonumu hiç iyi görmüyorum en iyisi yol yakınken dönmek diyorum diyelim anneme yardım ediyorum bir bakıyorum yine bilgisayarın başındayım şuanda olduğu gibi ...